Historia Klubu

Pierwsze próby powołania Klubu Inteligencji Katolickiej w Opolu miały miejsce już w 1957 r. W dniu 24 lutego tegoż roku odbyło się zebranie założycielskie w Wojewódzkim Domu Kultury w Opolu.

Organizatorzy zebrania ustalili następujący porządek: otwarcie zebrania, referat red. Jacka Woźniakowskiego z Krakowa o założeniach ideowych klubów katolickich, referat dr Kokota o specyfice ruchu katolickiego na Górnym Śląsku, dyskusja, wybór Zarządu i Komisji Rewizyjnej oraz wolne wnioski. Na przewodniczącego zebrania wybrano posła Ziemi Opolskiej i członka grupy katolickich posłów "Znak", mec. Pawła Kwoczka. Ogólnopolski Komitet Organizacyjny Związku Klubów Inteligencji Katolickiej reprezentował red. Ziembiński z Warszawy. Red. Woźniakowski w wygłoszonym referacie przedstawił kierunki reprezentowane przez "Tygodnik Powszechny" i założenia ideowe klubów katolickich, ujmując tematykę w trzy zagadnienia: samowychowywanie przez pogłębienie wiedzy katolickiej, stworzenie i ugruntowanie własnego środowiska inteligencji katolickiej, udział w życiu społecznym. Interesujący referat o specyfice ruchu katolickiego na Górnym Śląsku wygłosił red. Kokot, przedstawiciel KIK z Katowic, w którym przedstawił sprawy narodowościowe na Górnym Śląsku, zwrócił uwagę na obowiązek pracy społecznej katolików dla dobra narodu oraz omówił działalność okręgu katowickiego KIK.

Wybrany został Zarząd w składzie: przewodnicząca - Maria Szeferowa (Opole), zastępca - dr Jerzy Grzesik (Opole), sekretarz - inż. Edward Pospiszyl (Opole), zastępca sekretarza - dr Bronisława Liguda-Kozak (Opole) oraz członkowie Zarządu: mec. Paweł Kwoczek (Opole), mgr Dorota Simonides (Kędzierzyn-Azoty) i mgr Szymon Koszyk (Opole). Na Ogólnopolski Zjazd Delegatów Klubów Inteligencji Katolickiej w dniu 10 marca 1957 r. w Warszawie wybrano delegatów: mec. Polaczka i mgr Szymona Koszyka, w zastępstwie mgr Dorotę Simonides.

Próby zarejestrowania Klubu w 1957 roku niestety nie powiodły się. Taka możliwość pojawiła się dopiero w 1981 r. po powstaniu Ruchu Społecznego "Solidarność". Opolski Klub powstał na bazie duszpasterstwa inteligencji, którego inicjatorem był ks. prałat Stefan Baldy, proboszcz parafii katedralnej pw. Podwyższenia Krzyża Świętego, przy której Klub uzyskał siedzibę. Grupa 27. członków założycieli opracowała na początku 1981 r. statut i zwróciła się do ówczesnego wojewody opolskiego z petycją o zarejestrowanie stowarzyszenia. Po pokonaniu początkowej niechęci władzy wojewódzkiej, rejestrację uzyskano w dniu 2 marca.

Członkami założycielami Klubu Inteligencji Katolickiej w Opolu byli: ks. Prałat Stefan Baldy, Ryszard Ciecierski, Maria Czarnecka, Andrzej Czarnecki, Barbara Dębiec, Antoni Guzik, Maria Hulok, Wojciech Hulok, Józef Kachny, Roman Klus, Maria Kokot, ks. Piotr Kołoczek, Leon Korc, ks. bp. Gerard Kusz, Lesław Kwaśnicki (Kędzierzyn - Koźle), Jacek Litwin, Franciszek Lukasek, Lucyna Madziar, Roman Madziar, Waldemar Matlachowski, Danuta Piersiak, Jan Piersiak, Bolesław Siłka, Henryk Smyk, ks. Helmut Sobeczko, Leon Troniewski, Zbigniew Vogel. Zebranie członków założycieli 21 marca wybrało pierwszy zarząd w składzie: przewodniczący - Antoni Guzik, zastępca przewodniczącego - Maria Kokot, sekretarz - Maria Hulok, skarbnik - Józef Kachny oraz członkowie Zarządu: Barbara Malinowska - Dębiec i Lesław Kwaśnicki (Kędzierzyn - Koźle).

Uroczystą Mszą św. sprawowaną przez ks. bpa Ordynariusza Alfonsa Nossola, zainaugurowano 4 kwietnia 1981 r. działalność Klubu. Od początku istnienia i nadal Klub cieszy się poparciem i życzliwością ks. bpa Ordynariusza, który niejednokrotnie stawał w jego obronie wobec szykan władzy komunistycznej. Dzięki Jego zdecydowanemu stanowisku, popartemu argumentacją obecności Papieża Jana Pawła II na Górze św. Anny, uzyskano 3 czerwca 1983 r. cofnięto zawieszenie działalności wprowadzone stanem wojennym.

Obszar działania Klubu obejmuje województwo opolskie. Jego oddziały powstały w Kędzierzynie - Koźlu (1981), Nysie (1983), Kluczborku i Krapkowicach (1987), Prudniku, Dobrzeniu Wielkim (1989), Głuchołazach, Zawadzkiem i Zdzieszowicach (1990). Oddziały w Prudniku, Dobrzeniu, Zawadzkiem, Kluczborku i Nysie zaniechały działalności.

Oddział w Kędzierzynie - Koźlu powstał w czerwcu 1981 r. przy kościele pw. św. Mikołaja w Kędzierzynie. Kościół ten został konsekrowany 19.10.1902 r. przez ks. bpa Georga Koppa. Członkami założycielami byli: dr Dominik Nowak, dr Sabina Szczęsna, Lesław Kwaśniewski, Jan Religa, Jerzy Jaksiewicz, Jan Goslar. W szczytowym okresie działalności Klubu liczba członków dochodziła do 100.

Oddział w Kluczborku powstał w roku w 1987 r. przy parafii Matki Boskiej Wspomożenia Wiernych w Kluczborku. Wczasie swojej działalności gościł u siebie wielu profesorów Uniwersytetu Opolskiego, pisarzy i poetów oraz duchownych. Zawitali tam m.in. o. Jacek Salij, o. Leon Knabit z Tyńca, prof. Jan Miodek, reżyser Krzysztof Zanussi. Koncertował tu również światowej sławy skrzypek Konstanty Andrzej Kulka i śpiewała Antonina Krzysztoń.

Oddział w Krapkowicach powstał w czerwcu 1987 roku w czasie kolejnej pielgrzymki Ojca św. Jana Pawła II do Ojczyzny. Działalność klubowa skupiła się przy parafii pw. Mikołaja w Krapkowicach. Członkami założycielami byli: dr Piotr Steckiewicz, Błażej Latka i Henryk Długosz. Na zebraniu w dniu 24 czerwca 1987 r. było obecnych 30 członków parafii: nauczycieli, pedagogów, lekarzy, inżynierów oraz innych zawodów. Obecny był prezes KIK-u opolskiego doc. dr Antoni Guzik. Oddział rozpoczął współpracę z parafią pw. Matki Boskiej Wniebowziętej w Ostrogu nad Horyniem na Wołyniu oraz ze schroniskiem dla bezdomnych im. św. brata Alberta w Bielicach udzielając im pomocy duchowej i materialnej. Na spotkaniach gościli z wykładami i prelekcjami m.in. ks. abp. Alfons Nossol, ks. bp. Gerard Kusz, o. Ludwik Mycielski - benedyktyn z Biskupowa, ks. Krystian Worbs, ks. Zygmunt Nabzdyk - kapelan Klubu, ks. Zygmunt Lubieniecki, Eugeniusz Mróz - szkolny kolega Ojca Świętego Jana Pawła II, sybirak Krzysztof Werner, który spędził w łagrach sowieckich 10 lat (1947-1957) i wielu innych.

Oddział w Nysie powstał 6 października 1981 roku na zebraniu założycielskim pod przewodnictwem ówczesnego wicerektora Wyższego Seminarium Duchownego w Nysie, ks. dr. Gerarda Kusza, późniejszego biskupa pomocniczego Diecezji Gliwickiej. Wyłoniony został zarząd w składzie: Karol Pawlik, Janina Gardas, Kazimierz Zalewski, Adam Podgórski, Ewa Szymielewicz, Henryk Krupa i Krzysztof Pawlik. Zarejestrowanie Klubu uniemożliwiło wprowadzenie stanu wojennego. Dopiero w 1983 r. utworzono oddział Klubu opolskiego w Nysie. Na przestrzeni swojej działalności Klub zorganizował ponad 100 wykładów, prelekcji i odczytów na tematy religijne, społeczne, polityczne, etyczne i in., wygłoszone przez profesorów WSD i oo. Werbistów.  Członkowie Klubu brali udział w pracach Komitetu Obywatelskiego i uczestniczyli w życiu politycznym, pełniąc m.in. funkcję przewodniczącego Rady Miasta Nysy.

Oddział w Głuchołazach powstał w lutym 1990 r. przy parafii św. Wawrzyńca w Głuchołazach z inicjatywy ks. dr Zygmunta Lubienieckiego, ówczesnego proboszcza pobliskiej parafii w Jarnołówku, oraz grupy mieszkańców. Oddział zorganizował m.in. pielgrzymkę dziękczynną do Sanktuarium Matki Bożej w Bardzie Śląskim po ocaleniu z powodzi w 1997 r., która jest kontynuacją pielgrzymek mieszkańców Głuchołaz organizowanych od XV w.

Oddział w Zdzieszowicach został powołany w 1990 r. przy parafii pw. św. Antoniego. Z racji lokalizacji wśród ludności rdzennie śląskiej, w programie oddziału ważną rolę w działalności oddziału pełni również przeciwdziałanie patologiom społecznym.

Program działania Klubu opolskiego jest podobny do programów innych Klubów w Polsce i obejmuje: pogłębianie formacji katolickiej członków i sympatyków poprzez spotkania modlitewne, rozważania Pisma św., poznawanie nauki Kościoła i nauczania papieskiego, rozwój intelektualny poprzez wykłady z historii ogólnej i regionalnej oraz aktualnych problemów społecznych i gospodarczych, pielgrzymki łączące modlitwę, poznawanie sztuki sakralnej i rekreację, koncerty, głównie w ramach Tygodni Kultury Chrześcijańskiej, pomoc charytatywną (m.in. schroniskom św. brata Alberta, Polakom na wschodzie, misjom w Afryce).

Żywe, w czasie panowania cenzury, zainteresowanie wykładami, które głosiły osoby znane w nauce i kulturze (m.in. bp. Alfons Nossol, ks. Józef Tischner, Jerzy Turowicz, Ernest Bryll, Krzysztof Zanussi, Franciszek Adamski), nieco się zmniejszyło, ciągle jednak istnienie Klubu jest uzasadnione. Do trwania i działania zachęcał stale ks. abp. prof. Alfons Nossol.

Honorowym członkiem Klubu jest ks. bp dr Gerard Kusz, biskup senior Diecezji Gliwickiej. W uznaniu wieleletnich zasług, decyzją Walnego Zebrania Członków KIK w Opolu z 23 lutego 2002 r. kol. Antoni Guzik otrzymał tytuł honorowego prezesa KIK.